My Lasting Minutes

In die gebroke stukke van 'n lewe verlore,  
Het oomblikke verdwyn, verby sonder woorde.  
Die puin van gister lê stil en koud,  
Net spoke fluister, hul geheime behoud.

Lig skyn sag deur 'n venster oop,  
Verlig die stof waar trane loop.  
Wat eens was vol lewe en lig,  
Het nou verdwyn, net skadu’s sug.

Herinneringe klou, aan tyd se hand,  
Oorblyfsels van liefde, verlore in sand.  
Niks bly oor, net ’n fluisterstem,  
Wat eens was vreugde, nou getem.

In skadu’s dans hul, vaag en flou,  
Die stemme wat fluister uit die rou.  
'n Tyd van liefde, nou verval,  
In stilte lê die laaste verhaal.

Tyd kan nie wis nie, wat eens bestaan,  
Elke stap, elke lag, in die stof vasgevang.  
Soos ‘n huis wat vergaan in die nag se kou,  
Gevul met spoke, vir ewig behou.

Op 'n maanlignag met die wind se soet lied,
Hoor jy die stemme wat herlewing bied.  
Dans deur die tyd, oor die puin en pyn,  
En sien hoe die verlede opnuut verskyn.