My Lasting Minutes

Hulle fluister, hulle skree, hulle span hul strik,
Kritiseer jou vel, jou masker se blik.
Jou tree te groot, jou stiltes te klein,
Jou redes bevraag, jou drome verdwyn.

Hulle oordeel jou daad, wat jy los of laat,
Jou woorde wat breek, of wat stilweg praat.
Hul stemme bly hang, weerklink en slaan,
Maar die waarheid in jou, bly altyd bestaan.

Leef vir die bande wat tyd nooit skeur,
Vir liefde wat groei, en deur alles voortbeur.
Laat kritiek verdwyn soos woestyn se reën,
Almal se paaie verskil – loop joune in seën.