My Lasting Minutes

Ek vou jou klere, stuk vir stuk,
elke plooi ’n herinnering, ’n sagte sug.
Die hemp wat jy gedra het, warm en sag,
nou koud en stil, sonder jou lag.

Jou broek, verslete aan die knieë,
dra stories van ons dae, wild en vry.
Sokkies wat jy altyd verloor het,
nou in my hande, ’n skat wat ek bewaar.

Ek ruik jou geur, vervaag maar steeds daar,
in die kraag van jou jas, so kosbaar en skaars.
Die kas word leeg, maar my hart bly vol,
van liefde, verlange, ’n rol wat nooit stol.

Ek pak jou klere, maar nie jou wese,
want jy bly in my, ’n stil, ewige les.
In elke vou, in elke naat,
leef jy voort, in my hart vasgehaak.