Daar is geen uur wat méér behoort,
Geen mîre met ’n beter woord.
Geen later wag met ryker lig—
Net hierdie asem, nou se plig.

Die sand gly stil deur glas se keel,
Geen korrel vra om terug te speel.
Elke grein wat sag verdwyn,
Word deel van gister se gordyn.

Omhels vandĂĄg, nie eendag weer,
Want liefde wag nie vir meer en meer.
SĂȘ wat jy dra diep in jou bors,
Voor stilte antwoord met sy dors.

Deel jou brood en deel jou tyd,
Deel jou trane, deel jou stryd.
Want hande koud en harte stil
Laat spyt groei waar daar liefde wil.

Doen die werk wat jy moet doen,
Plant die saad in wintergroen.
Geen seisoen hou ooit vir altyd vas;
Selfs somers word herinnering se glas.

Soen vandĂĄg met volle vuur,
Nie mĂŽre se onsekere uur.
Lag vandĂĄg uit hart en mond,
Voordat die eggo raak verstom.

Hier is die plek.
Nou is die jaar.
Vandag die dag.
Hierdie uur.
Hierdie minuut.
Hierdie sekonde.

Want tyd is nie ’n skat wat bly—
Dis sand wat sag verby ons gly.
En wie die oomblik laat vergaan,
Sien mĂŽre net sy skadu staan.

Daar is geen beter tyd gegee,
Geen ander stroom, geen ander see.
Die lewe fluister, helder, rou—
Die tyd was nooit. Die tyd is nou.

Leave a Reply

I’m Gazza

Welcome to My Lasting Minutes.
Here I share my poetry, stories, songs, and reflections on life. My hope is to turn a minute of thought into something that outlasts me — and leaves behind something worth remembering.

Let’s connect

Donate

PayPal Me