My Lasting Minutes

O koud is die windjie en skraal. 
En blink in die dof-lig en kaal, 
so wyd as die Heer se genade, 
le die velde in sterlig en skade 
En hoog in die rande, 
versprei in die brande, 
is die grassaad aan roere 
soos winkende hande. 

O treurig die wysie 
op die ooswind se maat, 
soos die lied van ‘n meisie 
in haar liefde verlaat. 
In elk' grashalm se vou 
blink ‘n druppel van dou, 
en vinnig verbleek dit 
tot ryp in die kou!

© Eugene Marais