O koud is die windjie en skraal die frostituut staan en bibber onder die paal so ver as die oog kan bespied rys rypstalagmiet’, hang ysstalagtiet’ en hoog in my huisie hoor’k die ooswind se wysie onder my gelapte kombersie by my flouwarme kersie o treurig die wysie van jan rap en sy meisie wat jodel tot koudkry gebind en geen hitte in saamklou kan vind hulle staan wees daarbuite terwyl die storm tier en plet en hulle swets deur die ruite oor die sleutel, knus op die bed
Welcome to My Lasting Minutes.Here I share my poetry, stories, songs, and reflections on life. My hope is to turn a minute of thought into something that outlasts me — and leaves behind something worth remembering.
Leave a Reply