My Lasting Minutes

In die stiltes van my siel, waar my gedagtes draai,
vind ‘n resies plaas, sonder ‘n applous of bohaai.
Voor my hardloop Vrede, met haar aantreklikke gestalte,
Buite my bereik, bly my hoop haar te wagte.

Ek strek my hande uit, ek dryf my krag,
Maar sy bly my ontwyk, haar gang gaan sonder ag.
Agter my, in skaduwees van koud en pyn,
Volg Dood, met haar ritmiese gallop stilweg fyn.

Maak nie saak hoe hard ek jaag, hoe fel ek stry,
Die pad bly draai, geen einde is naby.
Vrede bly my voor, Dood kort op my hake,
In ’n ewige kringloop, in die lewe se kake.

Die mallemeule resies is ‘n spel van stryd,
‘n weerspieëling van ons lewens, vasgevang in tyd.
Elke kringloop ‘n lewe, elke draai ’n nuwe begin,
Maar die rigting bly dieselfde, dit bly sirkel in ‘n spin.

In hierdie resies is geen wenner of prys,
Net die draai van die wiel, wat die reis aanwys.
My lewe is nie oor Vrede se vang,
Of oor die ontsnapping van Dood se sang.

Dis die rit self, die eindelose sirkel wat my wys,
Waar ek my siel vind, my pyn en my spys.
Elke môre staan ek op, dan ry ek weer voort,
In die sirkel van die lewe as my enigste woord.

Vrede bly my voor, die droom wat my lei,
Dood die volg my, met herinneringe wat bly.
En ek? Ek bly ry, vasgevang in die kring,
Die lewe self is die lied wat ek sing.